De Inrichting voor Stelselmatige Daders

Deze hoofdrubriek bevat 3 rubrieken:

De Inrichting voor Stelselmatige Daders

Plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders schept te weinig kansen voor gedragsverandering bij veelplegers, zegt de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming.

Achtergrond

Sinds 1 oktober 2004 kunnen veelplegers voor maximaal twee jaar in een inrichting voor stelselmatige daders worden geplaatst. Deze strafrechtelijke maatregel is onderdeel van het Veiligheidsprogramma van de Rijksoverheid en vormt een belangrijk middel voor de aanpak van veelplegers. Met de maatregel wordt beveiliging van de maatschappij nagestreefd door een relatief lange vrijheidsbeneming van de veelplegers en gedragsprogramma’s voor hen die daarvoor geschikt en gemotiveerd zijn.

Beoordeling van de uitvoeringspraktijk van de isd-maatregel

In een onlangs uitgebracht advies beoordeelt de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming de uitvoeringspraktijk van de isd-maatregel. De Raad stelt onder andere vast dat de maatregel te snel is ingevoerd. Er is niet gewacht op de uitkomsten van onderzoek naar de resultaten van de maatregel strafrechtelijke opvang verslaafden (sov), die de voorloper van de isd was. Ook blijkt er onder het personeel en de gedetineerden nog te veel onduidelijk over de uitvoering van de maatregel.

De Raad constateert dat tenminste de helft van de veelplegers met psychische problemen kampt en dat is veel meer dan aanvankelijk is voorzien. Als gevolg hiervan schiet de psychologische zorg momenteel nog te kort en blijven de mogelijkheden voor een kansrijke behandeling van psychische en verslavingsproblematiek achter bij de verwachting.

Bovendien vindt de Raad dat de maatregel weinig kansen biedt om structurele gedragsverandering bij de veelplegers te realiseren. Zo vertonen de behandelprogramma’s weinig continuïteit en doen de dagprogramma’s nauwelijks een beroep op de verantwoordelijkheid en motivatie van de gedetineerden. De Raad doet verschillende aanbevelingen om de methodiek van de maatregel te verbeteren. Behandelingsbehoefte en –mogelijkheden moeten kort na de opname grondig in kaart worden gebracht. Een vaste opvangperiode van drie maanden is nodig voordat de veelplegers kunnen deelnemen aan een behandeling. Wel is het raadzaam om veelplegers met ernstige psychiatrische stoornissen direct ter behandeling naar een psychiatrische zorginstelling door te plaatsen.

Diversiteit in de behandelprogramma’s moet recht doen aan de verschillen binnen de populatie van de isd-inrichtingen. Om de beoogde structurele verandering van gedrags- en leefpatronen meer kans te geven, adviseert de Raad om intensievere activiteitenprogramma’s aan te bieden.

Voorts doet de Raad enkele aanbevelingen voor verbeteringen in de uitvoering, waaronder het aanstellen van meer gekwalificeerd personeel, zoals psychologen en groepswerkers.